ორი წუთია ადამიანის სიცოცხლე და ამ ორ წუთსაც მტრობასა და შუღლში რატომ ვატარებთ?
რატომ ვიქცევით ისე, თითქოს ერთმანეთისთვის კარგი არაფერი გვემეტება?
რატომ დაგავეჩვიეთ ერთმანეთის თანადგომას, გამხნევებას, სიყვარულს და მხარდაჭერას?
განა აქ სამუდამოდ დავრჩებით ვინმე?
რა მოვიტანეთ ან რას წავიღებთ თან?
ჩვენ მხოლოდ მოგონებები შეგვიძლია დავტოვოთ, მოგონებები, რომლითაც გაგვიხსენებენ... ეს მოგონებები ან სითბოს და სიყვარულს აჩუქებს ადამიანს, ან ტკივილს და იმედგაცრუების ცრემლს... არჩევანს კი ჩვენ ვაკეთებთ, ვის როგორ დავამახსოვრებთ თავს...
ია კარგარეთელი
ორი წუთი ადამიანის სიცოცხლე ჳ How about you? />რატომ ვიქცევით ისე, ერთმანეთზე არაფერი გვემეტება? ერთმანეთის, თანადგომას, სიყვარულს და მხარდაჭერას? მეტი დავრჩებით ვინმე? წავიღებთ თან? კომენტარები დავტოვოთ, ფაილები, რომლითაც More More And so on. More... დავამახსოვრებთ თავს...
ია კარგარეთელი